Komin obity blachą lub łupkiem – kiedy taka obudowa może być niezgodna z wymaganiami?
Ładna obudowa komina nie może pogarszać jego bezpieczeństwa. Problem pojawia się szczególnie wtedy, gdy pod blachą lub łupkiem znajdują się elementy palne – drewniany stelaż albo płyta OSB – umieszczone zbyt blisko przewodu dymowego lub spalinowego. Wyjaśniamy, co wynika z przepisów i na co zwracamy uwagę podczas kontroli.
Komin i przewód dymowy lub spalinowy – najważniejsza jest odporność na ogień
Rozporządzenie w sprawie warunków technicznych stanowi w § 266 ust. 1, że przewody spalinowe i dymowe powinny być wykonane z wyrobów niepalnych. Ten sam paragraf wskazuje, że przewody lub ich obudowa powinny spełniać wymagania właściwej Polskiej Normy dotyczącej badań ogniowych małych kominów.
Dlatego przy ocenie komina nie wystarczy spojrzeć na jego zewnętrzną warstwę. Trzeba wiedzieć, z czego wykonano przewód, jak wykonano jego obudowę, jakie materiały znajdują się wokół niego i czy zachowano wymagane odległości od elementów palnych.
Komin → drewniany stelaż → płyta OSB → blacha lub łupek. Gdzie jest problem?
Takie rozwiązanie może wyglądać estetycznie, ale drewno i płyta OSB są materiałami palnymi. Jeżeli stanowią stelaż lub podkład bezpośrednio przy przewodzie dymowym albo spalinowym, trzeba zweryfikować wymagane odległości, sposób zabezpieczenia oraz rozwiązanie przewidziane dla konkretnego systemu kominowego.
Nie należy więc automatycznie uznawać każdego komina obitego blachą czy łupkiem za wadliwy. Sama okładzina zewnętrzna nie przesądza o zgodności. Nieprawidłowość może znajdować się pod okładziną – np. w postaci drewnianego rusztu lub OSB umieszczonych zbyt blisko gorącego przewodu.
Jakie odległości od elementów palnych wskazują przepisy?
§ 265 ust. 4 warunków technicznych wskazuje, że przewody spalinowe i dymowe powinny być oddalone od łatwo zapalnych, nieosłoniętych części konstrukcyjnych budynku co najmniej 0,30 m, a od części osłoniętych tynkiem grubości 25 mm na siatce albo równorzędną okładziną – co najmniej 0,15 m.
W praktyce trzeba jednak uwzględnić także rodzaj zastosowanego komina lub systemu kominowego oraz wymagania jego producenta i klasyfikację wynikającą z właściwych badań. Dlatego sam pomiar „na oko” nie jest wystarczający do oceny każdego rozwiązania.
Podstawa prawna
§ 265 ust. 4 – odległości przewodów spalinowych i dymowych od łatwo zapalnych części konstrukcyjnych.
§ 266 ust. 1–3 – niepalne wyroby dla przewodów dymowych i spalinowych oraz wymagania dotyczące przewodów i ich obudowy.
Art. 62 ust. 1 pkt 1 lit. c Prawa budowlanego – okresowa kontrola przewodów kominowych co najmniej raz w roku.
Czy komin można obłożyć blachą albo łupkiem?
Sama blacha czy łupek jako zewnętrzne wykończenie nie są automatycznie problemem. Kluczowe jest to, jak wykonano warstwy znajdujące się pod okładziną i czy całe rozwiązanie jest odpowiednie dla danego przewodu kominowego.
Jeżeli pod zewnętrzną okładziną wykonano palny stelaż drewniany i poszycie z OSB, szczególnie istotne staje się sprawdzenie ich położenia względem przewodu dymowego lub spalinowego. W przypadku braku wymaganych odległości albo odpowiedniego rozwiązania systemowego może powstać zagrożenie pożarowe.
Dlaczego drewno przy kominie jest szczególnie ważne?
Przewód dymowy pracuje w warunkach podwyższonej temperatury, a w sytuacjach awaryjnych – np. podczas zapalenia sadzy – obciążenie cieplne może gwałtownie wzrosnąć. Z tego powodu wymagania dotyczące materiałów palnych w sąsiedztwie komina nie są kwestią estetyki, lecz bezpieczeństwa pożarowego.
Co powinno zostać sprawdzone podczas kontroli kominiarskiej?
GUNB wskazuje, że ocena stanu technicznego przewodów kominowych powinna obejmować m.in. drożność, ciąg, uszkodzenia przewodów na całej długości, stan włazów, ław i nasad kominowych, dostęp do czyszczenia i kontroli oraz inne nieprawidłowości mogące powodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia.
Jeżeli sposób zabudowy komina budzi wątpliwości, warto ustalić rzeczywisty układ warstw. Z zewnątrz może być widoczna jedynie blacha lub łupek, podczas gdy kluczowe elementy – stelaż i poszycie – pozostają zakryte.
Jak rozpoznać, że obudowę komina warto sprawdzić dokładniej?
Nieznany układ warstw
Nie wiadomo, co znajduje się pod blachą lub łupkiem i jak blisko przewodu znajdują się materiały palne.
Widoczna płyta OSB lub drewno
Elementy palne są widoczne przy kominie albo w przestrzeni pod okładziną.
Ślady przegrzewania
Przebarwienia, zwęglenia, zapach przegrzanego materiału lub deformacje wymagają pilnej oceny.
Brak dokumentacji
Nie można ustalić systemu kominowego ani wymagań montażowych dla zastosowanego rozwiązania.
Coroczna kontrola przewodów kominowych
Prawo budowlane nakłada na właściciela lub zarządcę obowiązek zapewnienia kontroli przewodów kominowych – dymowych, spalinowych i wentylacyjnych – co najmniej raz w roku. GUNB wyjaśnia, że kontrolę wykonuje się raz w każdym roku kalendarzowym. Dla przewodów dymowych oraz grawitacyjnych przewodów spalinowych i wentylacyjnych kontrolę może wykonywać osoba posiadająca kwalifikacje mistrza w rzemiośle kominiarskim.
Komin obity blachą lub łupkiem – nie oceniaj tylko po wyglądzie
Najważniejszy wniosek jest prosty: nie każda obudowa komina blachą lub łupkiem jest błędem, ale obecność drewna i OSB w niewłaściwej odległości od przewodu dymowego lub spalinowego może stanowić poważną nieprawidłowość. Dlatego przy nietypowej zabudowie liczy się przekrój, materiały, odległości oraz zgodność rozwiązania z wymaganiami dla konkretnego komina.
Masz wątpliwości dotyczące komina?
Kami-Kom wykonuje kontrole przewodów kominowych oraz usługi kominiarskie. Jeśli komin jest obudowany blachą, łupkiem lub inną okładziną i nie wiesz, co znajduje się pod spodem, warto zweryfikować jego wykonanie podczas kontroli.
Artykuł ma charakter informacyjny. Ocena konkretnego komina wymaga oględzin oraz uwzględnienia rodzaju przewodu, zastosowanego systemu i dokumentacji technicznej.